Δευτέρα, Ιανουαρίου 15, 2007

Κλεοπάτρα γιαλαντζί

Ε ψιτ, εσύ παλικάρι. Εσύ που το παίζεις έξυπνος, έχεις προσπαθήσει ποτέ να τραβήξεις μια ολόισια μαύρη γραμμή πάνω από το βλέφαρο σου? Μη μου μιλάς εμένα λοιπόν για δυσκολίες γιατί είμαι και ευέξαπτη και τα παίρνω εύκολα.

Ξεκινάει τη μέρα της με δημητριακά -23% για να χάσει από το δεξί της χοιρομέρι τα κιλά των γιορτών. Τυλίγει το πολύχρωμο κασκόλ της 2 φορές με τις άκρες να κρέμονται πίσω ( πάντα έτσι το κάνει) , αφήνει άλυτα τα μποτάκια της και στις σκάλες σκίζει πάλι το καλσόν της με το φαγωμένο της νύχι.

- Έλα ρε κοπελιά. Που χάθηκες?
- Που να χάθηκα μωρέ. Με πήρανε φαντάρο στο Κιλκίς.
- Πουλάμε και πνεύμα?
- Άμα τα οικονομήσω καλά το πουλάω και αυτό.
- Θες να μου πεις κάτι?
- Ναι.
- Τι?
- Άντε γαμήσου.
- Τώρα το λες?
- Τώρα μπορώ.

Σήμερα δε θα τρακάρει γιατί έχει και καινούριο επεισόδιο singles και δε πρέπει να το χάσει. Αφήνει ίσα ίσα μια χαραμάδα ανοιχτή για να βγαίνει ο καπνός και περιμένει στη κίνηση να πάθει την αποπληξία της. Βγάζει το χτενάκι , ισιώνει τις μαύρες της αφέλειες και με χειρουργική ακρίβεια γυρίζει τις άκρες προς τα μέσα.

Ε ψιτ, εσύ κοπελιά. Εσύ που ισιώνεις το φρατζάκι, έχεις προσπαθήσει ποτέ να ανοίξεις τα φτερά σου και να πετάξεις μόνη σου? Μη μου μιλάς εμένα λοιπόν για τιμές εισιτηρίων γιατί όταν εσύ πήγαινες εγώ ερχόμουνα.

Η ώρα περνάει γρήγορα. Πολύ γρήγορα και σχεδόν ευχάριστα.

Θα χτυπηθεί στο ρυθμό της μουσικής μέσα στο αυτοκίνητο ενώ θα τσιμπάει και λίγο από την ίον αμυγδάλου που έχει στο διπλανό κάθισμα. Το υπόλοιπο κομμάτι θα το ξεχάσει εκεί και το επόμενο πρωί θα το βρει λιωμένο να έχει λερώσει τη ταπετσαρία.

- Είμαι ηλίθια.
- Είσαι.
- Έτσι απλά το λες?
- Ε αφού είσαι.
- Και εσύ είσαι ο άλλος μου εαυτός. Πρέπει να με πείσεις για το αντίθετο.
- Σόρυ γλυκιά μου. Έδωσα 10 ευρώ σε ένα γυφτάκι που έπαιζε φυσαρμόνικα. Δεν έχω άλλη καλοσύνη για σήμερα.

Δίνει τα δέκα ευρώ τα οποία έχει μετανιώσει την ίδια στιγμή. Σκέφτεται να πάει να πλακώσει το γυφτάκι στα μπουνίδια και να τα πάρει πίσω άλλα έχει βάψει κόκκινο το νύχι και θα χαλάσει.

- Πάμε να φάμε σήμερα έξω?
- Δε μπορώ σήμερα. Έχω να μιλήσω για την επίθεση στην αμερικάνικη πρεσβεία με τα συντρόφια – αδέρφια.
- Μα καλά εσύ δεν αγόρασες προχθές παπούτσια 300 ευρώ?
- Ναι ρε τι θες τώρα? Είμαι εναλλακτική εγώ .



Κοιτάζεται στον καθρέφτη και κεντράρει στα σκούρα μάτια της. Έχω ωραία μάτια τελικά, σκέφτεται.

- Στο είχα πει ότι έχεις ωραία μάτια και δε με πίστευες.


Απλώνει τα πόδια της στον καναπέ και σκέφτεται τι θέλει να κάνει αύριο. «Θα βουτήξω μια ψαρόβαρκα , θα πάω με πανί μέχρι το ξερονήσι απέναντι και μετά θα κάτσω εκεί να φουσκώνω μπαλόνια, να ταΐζω τους γλάρους και να κάνω πατίνια.»

- Α τελικά είσαι όντως ηλίθια.
- Γιατί το λες αυτό?
- Πως θα κάνεις πατίνια στο ξερονήσι?
- Θα κάνω.
- Θα φας τα μούτρα σου.
- Ας τα φάω.

Σκέφτεται το χρόνο που της γελάει σα μωρό ( συγνώμη , δε μπορούσα να βρω κάτι πιο πρωτότυπο) και κάνει ασκήσεις ενδυνάμωσης του είναι από αυτές που γράφουν στα περιοδικά.

- Έλα ρε κοπελιά. Που χάθηκες?
- Που να χάθηκα μωρέ. Με πήρανε φαντάρο στο Κιλκίς.
- Πουλάμε και πνεύμα?
- Άμα τα οικονομήσω καλά το πουλάω και αυτό.
- Θες να μου πεις κάτι?
- Ναι.
- Τι?
- Σε θέλω.
- Τώρα το λες?
- Τώρα μπορώ.

Ο καιρός βροχερός , η αφέλεια στη θέση της. τα όνειρα της διατεταγμένα , η αναπνοή σταθερή και ο χτύπος της καρδιάς μόνιμα έντονος. Βγαίνει από το αυτοκίνητο και με μία βίαιη κίνηση κλείνει τη πόρτα. Χαϊδεύει το αδέσποτο και καταλαβαίνει ότι ένα πετραδάκι έχει μπει στο παπούτσι της. Ακουμπάει τον αγκώνα της στο κορμό του δέντρου και το βγάζει. Η βροχή αρχίζει να πέφτει και το χώμα να μυρίζει. Αφήνετε στη βροχή ενώ το σώμα της αγκαλιάζεται από τον κορμό. Αφότου η απόλαυση φτάνει στο τέλος κάνει να φύγει και βρίσκει μια αντίσταση. Οδηγεί το χέρι της στα μαλλιά.


Ε ψιτ, εσύ παλικάρι. Εσύ που το παίζεις έξυπνος, έχεις προσπαθήσει ποτέ να βγάλεις τσίχλα από τα μαλλιά? Μη μου μιλάς λοιπόν εμένα για πληρωμές γιατί εγώ πρόλαβα τουλάχιστον να απολαύσω.


Υγ: Εδώ δε θα βάλω τραγούδι. Αν έβαζα όμως θα έβαζα αυτό.

Sound of silence- Simon and Garfunkel

Hello darkness, my old friend,
I've come to talk with you again,
Because a vision softly creeping,
Left its seeds while I was sleeping,
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence.

In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone,
'Neath the halo of a street lamp,
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence.

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking,
People hearing without listening,
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence.

"Fools" said I, "You do not know
Silence like a cancer grows.
Hear my words that I might teach you,
Take my arms that I might reach you."
But my words like silent raindrops fell,
And echoed
In the wells of silence.

And the people bowed and prayed
To the neon god they made.
And the sign flashed out its warning,
In the words that it was forming.
And the sign said, the words of the prophets are written on the subway walls
And tenement halls.
And whisper'd in the sounds of silence."

22 σχόλια:

Τη 12:36 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Καπετάνισσα είπε...

Ε, ψιτ. Κολοκύθι;
Άραξε στο κατάστρωμα να βάλω μπρος τη μηχανή. Να μου μιλάς για γιαλαντζί καταστάσεις, να μουρμουράω εγώ στα κύματα, να γίνουν οι σιωπές μας λόγος μοιρασμένος που ξαπλώνει στις λιακάδες.

Και στην πρώτη στεριά, θα πάμε ξυπόλητες στο πρώτο μπαρ.
Θα μου πεις, έχεις προσπαθήσει ποτέ να βάλεις τακούνια;
Μη μου μιλάς εμένα για ύψη, γιατί εγώ για να ψηλώσω τραγουδάω, εντάξει;


Μου αφιερώνεις το άσμα;
Μου το αφιερώνεις.

 
Τη 4:10 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Ο Καλος Λυκος είπε...

ain't no sunshine when she's gone...

για όλα αυτά την αγαπάω κι εγώ..

 
Τη 11:48 π.μ. , Ο χρήστης Blogger AVRA είπε...

εγραψες παλι..!

φιλια

 
Τη 11:50 π.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

όταν είσαι κακιά είσαι πολύ καλύτερη λέμε!

 
Τη 4:24 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous argyrenia είπε...

Κάθε φορά ξεπερνάς τον εαυτό σου.
Με τόσο απλό τρόπο.
Κολοκυθίστικο.

 
Τη 7:38 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Το τραγούδι μας γυρίζει πολύ πολύ πίσω..σιωπή..
[Η ζωή μας είναι όλο αντιφάσεις έτσι..Σήμερα κολοκυθάκια βραστά(δίαιτα γαρ) αύριο πίττες γύροι..]

 
Τη 9:44 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Κολοκύθι είπε...

#κάπταιν-μου άρεσε. όλο μου άρεσε. βγάλε τα τακούνια και πάμε. σου το αφιερώνω το άσμα. σου το αφιερώνω.
#καλός λύκος- άλλο κείμενο διάβασες ρε? Είσαι στο κόσμο σου. Καταπληκτικός. :-)
#αυρα- σε ευχαριστώ. Πάλι. :-)
#σεξ-πυρ- μη ξύνεις πληγές και βγάλω τον πραγματικό μου εαυτό. :-P
#αργυρένια- όλα είναι απλά. κολοκυθοφιλιά πολλά.
#τεό- τα κολοκυθάκια βραστά είναι πολύ πολύ νόστιμα- δε θέλω συγκρίσεις με τα πιττόγυρα λέμε. :-P. Μας πήγε πίσω. Ας είναι για καλό.

 
Τη 11:10 π.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Η μελωδία της σιωπής είναι πολύ μεγάλο πράγμα....

Κολοκύθι αγκαλιά.... Τυχερή είμαι που σε ξέρω.

 
Τη 12:11 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger φεγγαροαγκαλιασμενη είπε...

παρα παρα πολυ ομορφο..υπεροχα γραφεις γλυκια με..σε απολαυσα..!!καλημερουδια..!!

 
Τη 4:55 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

-Μου άρεσε το κειμενό σου
-Τώρα το λές;
-Τώρα μπορώ.

υ.γ. ούτε σήμερα έχει σιγνκλς. Γμτ!

 
Τη 8:18 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Με χειρουργική ακρίβεια οι μαχαιριές στον ζαχαρένιο ροζ κόσμο. Και το τραγούδι; Έπρεπε να το πεις από την αρχή. Άλλη υφή θα έδινε στο κείμενο γνωρίζοντας το από πριν.

Κανείς δεν ξέρει τίποτα και όλοι κάνουν τους έξυπνους.

 
Τη 11:39 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Εξαιρετικό Εύη, η σιωπή κάποιες στιγμές είναι αναπόφευκτη και βοηθάει..

 
Τη 9:21 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Κολοκύθι είπε...

#satya- Τυχερή και εγώ που σε ξέρω. Πολύ.
#φεγγάρο-θενκ γιου ντιαρ.
#παπαρούνα-ευχαριστώ! ευχαριστώ! ευχαριστω!
#dr. uqbar- πάντα πιάνεις αυτό που θέλω να πω 100%. Φοβερό.
#άγνωστη- καλή είναι η σιωπή, όταν τα έχεις πει όλα. Αλλίως είναι χάσιμο χρόνου και περνάει και γρήγορα. :-)

 
Τη 1:51 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Mortadella είπε...

Σαχλό ζαρζαβατικό έχει πρόβλημα το φωναξοκούτι σου, δεν βγαίνει μπάρα για να γράφει ο κόσμος. Διόρθωσέ το, έπαθα σύνδρομο στέρησης :-P

 
Τη 4:24 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

"- Τώρα το λες?
- Τώρα μπορώ. "

"Hello darkness, my old friend,
I've come to talk with you again"
...


Όταν θέλουμε να μπορούμε και όταν μπορούμε να θέλουμε.

Είμαστε τρελοί εμείς οι γαλάτες τελικά.

Καλησπέρα!
:)

 
Τη 8:10 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Κολοκυθι εχω να σου πω με πολλη αγαπη και θαυμασμο οτι εισαι ενα παρανοικο φρικιο

 
Τη 8:29 π.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Αυτό που μου αρέσει στα κείμενά σου είναι η γλυκύτητα, κάτω απ΄ τη μούρλα! Πέτυχες ν' αρχίσω τη μέρα με χαμόγελο.

Ασχετο: βρε συ, πεθύμησα τον Βρασίδα! (ξέρω τ' όνομά σου, την εικόνα σου και πάλι από την αρχή)Θα τον δούμε καθόλου ξανά;

 
Τη 11:05 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Κολοκύθι είπε...

#μορταδέλα- έφιαξε. τι έγινε τελικά με εκείνον τον αλλοδαπό? :-P
#απολλώνια- Χέστα - βράστα απολλώνια. Αυτό το πράγμα να μπορούμε να συντονιστούμε είναι το κάτι άλλο. Δεν είμαστε τρελοί, είμαστε αλλοπρόσαλλοι !Καλημέρα :-P
#φάιτ- έ όχι και φρικιό επειδή φοράω άσπρη πούδρα, έχω βαμμένα μαύρα μάτια, κρεμασμένα καρφιά και μαλλί μέχρι τον αστράγαλο. Σε βρίσκω λίγο υπερβολικό φίλε μου.
#ρέντον- Πάρε και ένα χαμόγελο από εμένα γιατί σου έχω και αδυναμία ως μπλόκερ. :-)
υγ: που τον θυμήθηκες βρε συ τον Βρασίδα? Λες να τον χρησιμοποιήσω κάπου?Χμμμμμμ

 
Τη 3:00 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger deadend mind είπε...

Να τα καλά της λαιμαργίας, στην πράξη: αν το κορίτσι έτρωγε όλη τη ίον αμυγδάλου εξαρχής, η ταπετσαρία του αυτοκινήτου θα την έβγαζε καθαρή :ΡΡΡΡ

Σοβαρά τώρα, πολύ όμορφο κείμενο..

 
Τη 3:10 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Επειδή ξέρεις ότι εγω ο ίδιος δεν είμαι καθόλου βαθυστόχαστος, αντιθέτως είμαι πολύ ρηχός...

-Να απαντήσω με στίχους τραγουδιού?
-Θα απαντήσω...



FF.C-Συζητώντας με μένα

-Τι έχεις πάθει τελευταία και δε θες να με ακούς;

-Ποιος ακούει το παιδί που ήταν κάποτε. Πες μου ξέρεις πολλούς;

-Ξέρω όμως κάποιους που το κάναν και γίναν ευτυχισμένοι

-Να ξέρεις στον κόσμο των μεγάλων οι μικροί είναι οι χαμένοι

-Καλά αν είναι έτσι πες μου από πότε έχεις να νιώσεις καλά

-Δεν ξέρω και δε με νοιάζει, σου λέω βούλωστο πια

-Ιο ξέρω πονάς να θυμάσαι για σένα αυτά είναι παλιά, μα ήταν όταν ήσουν εδώ και έπαιζες στη γειτονιά

-Κοίτα αυτό ήταν το τότε, το σήμερα με θέλει να ωριμάζω, να μη σ' ακούω και άλλους στόχους στη ζωή μου να βάζω.

-Κι αυτοί οι στόχοι νομίζεις ότι σε πάνε μπροστά; Έχεις γίνει ο,τι μισούσες και σου 'χω κι άλλα πολλά

-Α, δε θέλω πια να σ' ακούω, τη λύση μόνος θα βρω

-Πως αφού έχεις αφήσει την ψυχή και έχεις κρατήσει το μυαλό;

-Υουλάχιστον μ' εσένα η ψυχή μου είναι καλά φυλαγμένη και είναι το μόνο που μένει όταν το μυαλό και το σώμα πεθαίνει

-Μα δε αντέχω να σε βλέπω να γίνεσαι μοιρολάτρης. Που είν' ο παλιός σου εαυτός; Που είναι ο έντιμος επαναστάτης;

-Μα στην εποχή των αριθμών όλα αυτά μου μοιάζουν γραφικά. Πρέπει να παντρευτώ, να ξεχάσω να βρω και μια δουλειά.

-Κι όταν τα κάνεις αυτά νομίζεις ότι όλα θα πάνε καλά;

-Μόνο άμα έχω προλάβει και έχω κάνει λεφτά

-Δεν το πιστεύω ότι σ' ακούω να λες όλα αυτά που λες, ότι αγνό σου'χει μείνει είναι μαζί μου στο χτες. Το ξέρω όταν μ' ακούς είναι σα να ξύνεις πληγές κι ανήκουν όλες στο τώρα και θα 'ρθουν κι άλλες πολλές. Το ξέρω πως δεν αντέχεις, σε πνίγει του κόσμου η τρέλα, υπάρχουν βράδια που σε έχω ακούσει να κλαις ακριβώς σαν και μένα.

 
Τη 3:15 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
Τη 7:44 π.μ. , Ο χρήστης Blogger anywhere_Smile είπε...

This set of unspoken pandora jewerly rules went unchallenged it's not pandora bead and this extra weight, almost magically, pandora charms bracelets everything changed.Brings about acne could Pandora beads find out how traditions evolve, they simply do. To discount pandora the creative mind, images of a wizened pandora sale old wizard sitting atop a stone tower towards discount pandora charms the top of by far the largest mountain pop into your head. He sits Pandora beads 2010 in his white robe stroking his long a few facial beard pandora beads charms coupled with surveys the earth's weddings to be which buy pandora charm has a look of greatly consternation.

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Αρχική σελίδα

adopt your own virtual pet!