Κυριακή, Μαρτίου 25, 2007

Περίεργη ατμόσφαιρα

Το εσωτερικό μου τηλέφωνο χτύπησε. Κατέβηκα στο γραφείο του. Με κοίταξε έντονα με τα μαύρα του μάτια και μου είπε πόσο σημαντική είναι η δουλεία μου. Με επιβράβευσε με διακόσια ευρώ παρά πάνω και έκλεισα τη πόρτα του γραφείου του χαρούμενη.

Γύρισα σπίτι και η μαμά μου είχε έτοιμο φαγητό , κοκκινόψαρο με καρρότα στη κατσαρόλα που μου αρέσει πολύ. Χώθηκα στη αγκαλιά της και την έκανα ευτυχισμένη με τη χαρά μου. Μετά από λίγο ήρθε και ο μπαμπάς μου και φάγαμε όλοι μαζί. Μου είπαν πόσο περήφανοι είναι για τη κόρη τους.

Το βράδυ πήγα στο Γιάννη. Μου έβαλε να ακούσω ένα καινούριο τραγούδι που έγραψε και λέγαμε για ώρες τα νέα μας. Μου είπε ότι είμαι η πιο ωραία γκόμενα που είχε ποτέ και ότι κάνω τις καλύτερες πίπες.

-Γεια σου Στέλλα.
-Γεια σου Άννα.


Ο Μάκης έκανε να γυρίσει αλλά δε τα κατάφερε. Του έφτιαξα λουκάνικα τηγανιτά. Είναι γλύκας ο αδελφούλης μου όταν γουργουρίζει το στομαχάκι του.

- Γεια σου Αντώνη.



Πέταξα κάτω τη τσάντα και ξάπλωσα στο κρεβάτι με τα πόδια προς τα πάνω να ακουμπάνε στους τοίχους. Έχω αδυνατίσει τώρα τελευταία. Δε ξέρω γιατί. Έβαλα να ακούσω joy division και σκεφτόμουνα πολύ έντονα τη Σοφία.

Τι να κάνει ρε γαμώτο η Σοφία?

Πως ξεχάστηκα έτσι ρε πούστη μου. Πρέπει να πάρω δώρο για τον Αποστόλη , να βγάλω το σκύλο βόλτα και να πάρω και λεφτά από τη τράπεζα. Πότε πήγε 8 η ώρα?

- Γεια σου Άρη.
- Γεια σου Κατερίνα.



Καλά μη τολμήσεις και ξανασηκώσεις χέρι πάνω μου!

Είναι κάποιες φορές λίγο πριν κοιμηθώ που κρατάω τα μάτια μου ανοιχτά και ακουμπάω τη παλάμη μου στο τοίχο. Περιμένω εκεί λες και θα έρθει κάποιος και θα τη κλείσει στα χέρια του.


Ρε συ, πέθανε ο Σωτήρης. Το ήξερες? Εντάξει μεγάλος ήτανε αλλά κρίμα.


- Είσαι τόσο γλυκιά μωράκι μου.
- Αλήθεια το λες?
- Ναι.
- Είμαι τόσο ευτυχισμένη που είσαι μαζί μου. Θέλω να το πω σε όλο τον κόσμο.


Νομίζω ότι ο Μιχάλης με κερατώνει. Θέλω να χωρίσω. Πρέπει να προετοιμάσω τα παιδιά. Να το κάνω?

- Σε χρειάζομαι Γιώργο.

Και ένα και δύο και τρία. Ψηλά το πόδι, να το νιώθουμε να τραβάει. Έλα λίγο ακόμα.

- Ρε μαλάκα πολύ καύλα δεν είναι η Μαρία.?
- Ναι ρε συ. Αλλά χοντρή δεν είναι?

Έτσι και αλλιώς η Μαρία γουστάρει τον Νίκο. Τζάμπα κόπος παιδιά.

Θέλω μωρό. Έχω φτάσει πια τα τριάντα οκτώ. Θέλω μωρό.

Κοιτάω από το παράθυρο. Δε βλέπω τα δεκάδες αυτοκίνητα που περνάνε. Βλέπω μόνο θάλασσα. Μόνο θάλασσα βλέπω. Και σκέφτομαι γιατί να είμαι εδώ.



Δε έχει πάρει τηλέφωνο από τότε. Καλύτερα. Ούτε εγώ τον πήρα. Τελείωσε, έτσι και αλλιώς δε τον σκέφτομαι πια. Πολύ καλύτερα.

- Γεια σου Βασίλη.
- Γεια σου Φώτη .



Θέλω να παραιτηθώ από αυτή τη δουλεία. Δε νομίζω ότι έχω να δώσω κάτι άλλο. Τόσα χρόνια και καμία ανταμοιβή. Θέλω να ανοίξω τα φτερά μου και να πετάξω.

Είμαι τόσο μα τόσο ευτυχισμένη.



Ρε γαμώτο πως είναι δυνατόν να το έπαθα εγώ αυτό? Ίσως φταίει και η γκόμενα. Ρε συ σου λέω δε σηκωνότανε με τίποτα. Ντρέπομαι.

Την αγαπάω.

Φόραγε ένα ατσαλάκωτο κουστούμι. Συνέδεσε τον μπροτσέκτορα και άρχισε να μιλάει. Η παρουσίαση του καινούριου μοντέλου άρχισε με μισή ώρα καθυστέρηση. Ο Γιώργος, ο Βασίλης, η Κατερίνα, ο Αποστόλης, η Μαρία, ο Αντώνης, η Σοφία, ο Γιάννης, η Στέλλα , η Άννα, ο Φώτης, ο Νίκος, ο Άρης και εγώ ήμασταν από ώρα στη θέση μας και περιμέναμε να ξεκινήσει.

Walk in silence,
Don't turn away, in silence.
Your confusion,
My illusion,
Worn like a mask of self-hate,
Confronts and then dies.
Don't walk away.

People like you find it easy,
Naked to see,
Walking on air.
Hunting by the rivers,
Through the streets,
Every corner abandoned too soon,
Set down with due care.
Don't walk away in silence,
Don't walk away.

(joy division)

18 σχόλια:

Τη 9:52 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger φεγγαροαγκαλιασμενη είπε...

χαιρετισμους στα φιλαρακια σου κολοκυθακι..

 
Τη 9:53 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger φεγγαροαγκαλιασμενη είπε...

χαιρετισμους στα φιλαρακια σου κολοκυθακι..

 
Τη 9:34 π.μ. , Ο χρήστης Blogger satya είπε...

Οκ, ξέρω μάνι μάνι γύρω στους 14 ανθρώπους που αν διαβάσουν αυτό το κείμενο θα νιώσουν πρωταγωνιστές!!

Εγώ θα είμαι ο μπροτζέκτορας!!!!!

(αγκαλιά και εμφανίσου γρήγορα απατεώνισσα!!!)

 
Τη 10:39 π.μ. , Ο χρήστης Blogger sorry_girl είπε...

Joy Division.
Απλά.

 
Τη 1:43 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger K. είπε...

:)

 
Τη 2:20 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Tanila είπε...

Πόσο σημαντική είναι η δουλειά σου;
Να κάθεσαι στα γόνατα του αφεντικού να σου υπαγορεύει...

 
Τη 4:49 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger kwlogria είπε...

Μου άρεσε πολύ πολύ πολύ:)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

 
Τη 5:09 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΣεΞπΥρ είπε...

Πολύ ωραίο το concept του post και πολύ προτότυπο :)

 
Τη 5:52 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger tiranoulis είπε...

to ksereis oti to kokkinopsaro einai to pio vromiko psari?
egw sigoura tha apoklisw afton to rolo tha to meletisw kai tha dialeksw!!!!! kalo!!!

 
Τη 10:32 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger kabamaru είπε...

geia sou re kolokuthi me ta keimena sou ta perierga alla eksisou kai omorfa!

 
Τη 12:08 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Άγνωστη είπε...

Το κείμενο βγάζει μικρές αλήθειες που βιώνουμε όλοι μας...

Καλογραμμένο και πολύ δυνατό με τον τρόπο του :)

 
Τη 9:12 π.μ. , Ο χρήστης Blogger κατουρημένη ποδιά.. είπε...

koloku8aki, ksupna bre kshmerwse..

 
Τη 10:59 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Κολοκύθι είπε...

#ευχαριστούνε και ανταποδίδουν είπανε!
#satya- γλυκέ μου προτζέκτορα που να εμφανιστώ? τι παίζει? τι θες να παρουσιάσω? τι ακροβατικά να κανω? πες μου!
#σόρυ γκιρλ- ακριβώς αυτό. :-)
#κ- το καλύτερο σχόλιο έβερ
#τανίλα- πάλι διάβασες μόνο τη πρώτη παράγραφο σκονισμένη μπιζουτιέρα?
#κωλόγρια- ευχαριστώ ρε κωλόγρια. και εγώ να δεις τσαγάκια που φιάχνω.
#σεξπυρ- σε ευχαριστώ σεξπυρ. :-)))
#τυραννούλα- η διανομή των ρόλων θα γίνει μετά από οντισιόν. γλυψίματα και τα λοιπά δε παιρνάνε σε μένα. :-P
#μούφα νίντζα καμπαμαρού- δε σου μιλάω. :-P
#άγνωστη- πολύ φοβάμαι ότι έχεις δίκιο. ( για τη πρώτη σου πρόταση :-) )
# κατρουλοποδιά- από τώρα? άσε με ρε ακόμα λίγο.

 
Τη 2:05 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Τανίλα είπε...

Bαριεμαι να διαβασω πιο κατω, ακαταληπτη λογοδιαρροϊκή παρλαπίπα. Με παίρνει ο ύπνος.

 
Τη 4:24 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger tiranoulis είπε...

me 1.000 euro ti les dialegw?!?????!!!!!

 
Τη 7:15 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger dr.Uqbar είπε...

Ωραίο ταξίδι. Σαν δρόμος σε βουνό με στροφές φουρκέτα. Κι όλα αυτά τα ονόματα...

 
Τη 11:45 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Κολοκύθι είπε...

#τανίλα- ουστ σανιδοκώλα.
#τυραννούλα- με 5.000 το σκεφτομαι.
#δόκτορ- φουρκέτα. ακριβώς αυτό. :-)

 
Τη 3:56 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger renton είπε...

Με βραχυκύκλωσε λέμε. Σα γρήγορο αμάξι, να μην καταλαβαίνεις και πολλά, αλλά να απολαμβάνεις τη διαδρομή παρόλαυτά.

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Αρχική σελίδα

adopt your own virtual pet!