Ζώνη

Να πατάμε πάνω στα πλαστικά πατουσάκια και να πιτσιλάμε καθώς η ζώνη του μπουρνουζιού να τυλίγεται γύρω μας. Και να σε ακουμπάω στον ώμο και να ακούγεται το κρακ καθώς εκείνη σε φέρνει τρυφερά στο στήθος της. Και να είναι τα μάτια του γαλανά , τόσο γαλανά που η άσπρη πούδρα στο δέρμα του μωρού να παφλάζει. Να τρίζουνε τα δόντια καθώς προσπαθώ να σε τραβίξω από τον γκρεμό. Να πιάνω τα πόδια σου λίγο πριν φτάσω το 1. 50 και να κάνω ότι κολυμπάω ενώ με πας εσύ. Δίπλα στο ωραίο να είμαι σίγουρη ότι είμαι κάτι καλύτερο. Να μετράω τις ρυτίδες σου και εσύ να μου σκεπάζεις τα πόδια για να μη κρυώνω. Να κοιτάω τους βαθμούς μου με αγωνία και εσύ να μου κρατάς το χέρι. Τρέχοντας να μη λαχανιάζω όταν ξέρω ότι θα φτάσω. Να περιμένεις και εγώ να σε κοιτάω. Να νιώθω τη ζέστη σου στο μέτωπο μου όταν καίγομαι από τον πυρετό. Να είμαστε κολλημένοι και εσύ να μη βιάζεσαι γιατί εγώ θα ξέρω. Να κλείνεις τα μάτια και να σε οδηγώ. Να μη βλέπεις και να σου μεταφράζω τα γράμματα. Στημένη στην ουρά να ξέρω ότι σε πείθω. Όταν φεύγεις να ξέρω ότι θα γυρίσεις και ας μη ξέρω την ώρα. Αναπνοή στο λαιμό μου σαν να είναι δική μου. Να με σηκώνεις ψηλά στα χέρια σου να πιάσω το μπαλόνι και να μένω εκεί για ώρες. Να κάνεις τσουλήθρα και εγώ να σε περιμένω από κάτω. Και αυτό εγώ το λέω παιχνίδι εμπιστοσύνης.