junk food

Χτυπάει τα μπούτια της σαν υστερική συνταξιούχος μαζορέτα. Πίνει κόκα κόλα λάιτ μέχρι να φουσκώσει και να ξεφουσκώσει σε κλάσματα δευτερολέπτου κάνοντας το εκκωφαντικό της ρέψιμο να ακουστεί μέχρι τον παππού στην απέναντι γκαρσονιέρα. Ξυρίζει τα πόδια της μέχρι να τα κόψει σίριζα και τα δύο η ηλίθια. Ο από κάτω της βγάζει τα φρύδια του με εκνευριστική υπομονή και στοχάζεται νησιά. Να γαμιέται πάνω στα νησιά και να λιώνει κάτω από τον ήλιο. Τότε εσύ θα του βάζεις πεπανθόλ για να τον ανακουφίσεις και θα ρουφάς τη κοιλιά σου μπας και φανείς λίγο πιο αδύνατη. Θα ανάψεις τσιγάρο και θα κάψεις τις αφέλειες σου. Θα γεμίσει κάπνα το δωμάτιο και εκείνη θα φύγει μισή ώρα νωρίτερα από τη δουλειά για να σε σώσει. Θα τραβάει τα βυζιά του να μεγαλώσουν σαν γουόναμπι τραβεστί ενώ ταυτόχρονα θα σε κολλάει στο τοίχο κάνοντας σου κύκλους με τη γλώσσα του. Θα παντρευτείτε και θα αλείφεται βιτάμ σοφτ στο ψωμί κάθε πρωί και θα εύχεσαι να μην είχε γίνει βιταμ και η ζωή σας. Εκείνος θα βάζει μπρος με δευτέρα και θα κοπανάει το καπό γιατί κάποτε απλά τόλμησε να θέλει κάτι άλλο. Θα κολλάει καρτ ποστάλ στους τοίχους, θα ζορίζεται κάθε πρωί στη τουαλέτα , θα προσπαθεί να βγάλει το δάχτυλο της από το καλαμάρι , θα χτυπάει παλαμάκια στο τσίρκο , θα παχαίνει και θα αδυνατίζει, θα επιπλέει σα ψόφιο χρυσόψαρο, θα ροχαλίζει από μέσα του, θα παινεύεται για τη προαγωγή, θα φουσκώνει σα ρόδα ποδηλάτου και μετά θα σκάει. Ένα γαμημένο κίτρινο αχλάδι που θα σαπίζει νομίζοντας ότι έχει χρόνο.